หน้าหนังสือทั้งหมด

ธรรมะเพื่อประช - ชัยชนะครั้งที่ 4
210
ธรรมะเพื่อประช - ชัยชนะครั้งที่ 4
ธรรมะเพื่อประช ชัยชนะครั้งที่ 4 (ตอนที่ ๒ ช น ะ พ ก พรหม) ២០៩ กว่านั้นยังมีอยู่ ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลาย ตรัสว่า พระ นิพพานเป็นเยี่ยม พระพุทธองค์ทรงเป็นครูของทั้งมวลมนุษย์ และเทวดาทั้งหลาย กระท
ข้อความนี้เน้นความสำคัญของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เป็นครูของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย รวมถึงการไม่ควรเสียเวลาไปหาครูอื่นที่นอกเหนือจากพระรัตนตรัย การติดตามรอยบาทพระบรมศาสดาจะนำไปสู่จุดหมายปลายทางที่คาดหวัง
หน้า2
246
ธรรมะเพื่อประช พระปิยทัสสีพุทธเจ้า (๑) ๒๔๕ พระ นึกว่าเราเป็นพระ พระเป็นเรา ถ้าทำเช่นนี้เป็นประจำ สมาเสมอ จนเกิดความคุ้นเคยเป็นอัตโนมัติ ไม่ช้าเราจะได้เข้าถึง พระธรรมกายอย่างแน่นอน
ธรรมะเพื่อประช
252
ธรรมะเพื่อประช
ธรรมะเพื่อประช พระปิยทัสสีพุทธเจ้า (๒) ๒๕๑ เหนือยุคนธรบรรพต เทวดาที่เป็นบริวารรับใช้ของท้าวสุทัสสนะ ได้บูชาพระทศพลด้วยดอกไม้ของหอม และเครื่องลูบไล้ชนิด ต่างๆ จากนั้นพากันยืนแวดล้อมแสดงความเคารพนอบน้อม
ในบทนี้เล่าถึงเหตุการณ์ที่ท้าวสุทัสสนะซึ่งมีบริวารเป็นเทวดาได้เข้ามาแสดงความเคารพต่อพระปิยทัสสี แต่เมื่อเห็นแสงแห่งรัศมีของพระองค์กลับเกิดความไม่พอใจและพยายามทำร้ายด้วยอำนาจต่างๆ เช่น ไฟและน้ำ ทว่าไม่
ธรรมะเพื่อประชา
367
ธรรมะเพื่อประชา
ธรรมะเพื่อประชา วิธูรบัณฑิต บำเพ็ญสัจจบารมี (๑) ๓๖๖ ของเรา ในครั้งที่พระองค์ยังทรงบำเพ็ญบารมีเป็นพระโพธิสัตว์ ท่านเป็นปุโรหิตผู้ทรงธรรมของพระราชา เป็นผู้มีปัญญามาก ฉลาดในการกล่าวธรรม และแก้ไขปัญหาธรรม
ในยุคที่พระโพธิสัตว์ยังทรงบำเพ็ญบารมี ท่านเป็นปุโรหิตผู้ทรงธรรม มีปัญญาในการกล่าวธรรมและแก้ไขปัญหาธรรม ที่ท่านได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้มีเกียรติในชมพูทวีป พญานาคราชสนทนาธรรมกับท่านและเกิดความเลื่อมใส
การท้าทายของยักษ์และพระราชา
377
การท้าทายของยักษ์และพระราชา
ธรร ประช วิธูรบัณฑิต บำเพ็ญสัจจบารมี (๒) ๓๗๖ ทั้งหมด เห็นการโคจรของดวงดาวนักษัตร พระจันทร์ พระอาทิตย์ที่เวียนรอบเขาสิเนรุ เห็นตั้งแต่เชิงเขาไปถึงยอดเขา พระสุเมรุ เห็นไปถึงท้าวมหาราชทั้ง ๔ ประดุจเชื่อม
ในบทนี้กล่าวถึงการเห็นโคจรของดาวและดาวฤกษ์ในสวรรค์ ผ่านมุมมองของพระราชา ธนัญชัยและการท้าพนันที่เกิดขึ้นกับปุณณกยักษ์ในเกมสกา โดยพระราชาและยักษ์ได้ตกลงพนันกันอย่างเข้มข้น ถูกตั้งอยู่ในสวนแห่งสวรรค์ที่เ
ความสำคัญของสัจธรรมและความเป็นทาสในสังคม
385
ความสำคัญของสัจธรรมและความเป็นทาสในสังคม
Bะเพิ่งประชl วิธูรบัณฑิต บำเพ็ญ สัจจบารมี (๓) ៣៨៤ พระโพธิสัตว์ดำริว่า ถ้าเราจะบอกเขาว่า เป็นญาติของ พระราชา เป็นคนสูงกว่าพระราชา หรือไม่ได้เป็นอะไรกับพระ ราชาก็ได้ ขึ้นอยู่กับเหตุผลที่เราจะนำมาสนับสนุ
พระโพธิสัตว์กล่าวถึงสัจธรรมและการเป็นทาสในโลก โดยเน้นความสำคัญของการพูดคำจริงและสถานภาพของทาสในสังคม เหตุผลในการเป็นทาสถูกยกขึ้นมาพูดคุยกันอย่างชัดเจน เพื่อแสดงถึงความยุติธรรมที่ควรมีในสังคม โดยพระราช
การบริจาคดวงตาเพื่อการสละทางจิตใจ
515
การบริจาคดวงตาเพื่อการสละทางจิตใจ
Boประช บริจาคดวงตาเป็นทาน (อุปบารมี) ๕๑๔ พระราชทานพระเนตรข้างหนึ่งแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระ ราชาสดับถ้อยคำเช่นนั้น เกิดความปีติปราโมทย์ยิ่งนัก ถึงกับ เปล่งอุทานว่า “เป็นลาภใหญ่ของเราหนอ ความปรารถนาขอ
เรื่องราวนี้เล่าถึงพระราชาที่มีความปรารถนาที่จะบริจาคดวงตาให้กับพราหมณ์ตาบอด โดยพระราชาเชื่อว่าการให้สิ่งที่มีค่านั้นมีคุณค่าทางจิตใจมากกว่าความรักต่อตนเอง แม้จะมีผู้ห้ามปราม แต่พระราชาก็ยืนยันในการทำ
พระพุทธเจ้าทรงสอนเรื่องการนินทาและสรรเสริญ
27
พระพุทธเจ้าทรงสอนเรื่องการนินทาและสรรเสริญ
พ ร ะ ร า ย ก า ว น า ร ส ท 3 ( ห ล ว ง พ่ อ ะ ม ม ม โ ย ) 27 แสดงธรรมให้อุบาสกฟัง แต่อุบาสกเหล่านั้นฟังแล้วก็ยังไม่พอใจ จึงเดินเข้า ไปหาพระอานนท์ แล้วบอกว่า “พระสารีบุตรแสดงธรรมมากเกินไป” พระ อานนท์จ
ในเรื่องนี้ พระบรมศาสดาได้ตรัสถึงความเป็นจริงเกี่ยวกับการนินทาและสรรเสริญว่าเป็นของเก่าแก่ และทุกคนย่อมมีผู้ติและผู้ชื่นชม ไม่ว่าเราจะทำดีเพียงใด รวมถึงพระราชาและมัชฌิมา ทำให้รู้ว่าคำชมและคำตำหนิไม่คว
พระราชภาวนาวิสุทธิ์ : ความรู้และปัญญาในพระพุทธศาสนา
97
พระราชภาวนาวิสุทธิ์ : ความรู้และปัญญาในพระพุทธศาสนา
รวมพระธรรมเทศนา ๒ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมฺมชโย) 97 ไม่ว่าจะถามเรื่องอะไร พระสารีบุตรตอบได้หมด ถามถึง พันคําถามก็ตอบได้หมด จนนางหมดคำถามที่จะถาม พระ สารีบุตรถามว่า “ปัญหาของท่านหมดแล้วหรือ ป
พระสารีบุตรตอบปัญหาทุกข้อของนางกุณฑลเกสี ผู้ที่มีปัญญาเป็นเลิศ หลังจากนั้นนางขอบวชและเรียนพุทธมนต์ ซึ่งนำไปสู่การบรรลุอรหัตในเวลาอันสั้น ดังนั้นจึงแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการบวชในพระพุทธศาสนาในการศึ
หน้า10
2
ร ว ม พระ ธ ร ร ม เ ท ศ น า ๓ : พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธมฺ ม ชโย) 2
การบำเพ็ญสมณธรรมและการฝึกฝนจิต
29
การบำเพ็ญสมณธรรมและการฝึกฝนจิต
รวมพระธรรมเทศนา ๓ - พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธ ม ม ซ โ ย) 29 จิตของตนให้เป็นไปในอำนาจ แล้วบำเพ็ญสมณธรรมเล่า” สามเณรเดินต่อไป เห็นช่างศรกำลังเอาลูกศรลนไฟ เล็งด้วยหางตา แล้วดัดให้ตรง จึงเรียนถามพระ
ในเนื้อหานี้สามเณรได้เห็นการทำงานของช่างศรและช่างไม้ ซึ่งทำให้เขาคิดวิเคราะห์ถึงการควบคุมจิตใจของตนเอง และทำให้เข้าใจว่าคนที่มีจิตนั้นสามารถบำเพ็ญสมณธรรมได้เช่นกัน สุดท้ายเขากลับวัดพร้อมกับความตั้งใจใ
พระธรรมเทศนา: การปล่อยวางและการใช้ชีวิตที่มีสติ
40
พระธรรมเทศนา: การปล่อยวางและการใช้ชีวิตที่มีสติ
รวมพระธรรมเทศนา ด - พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (ไชยบูลย์ ธ ม ม ชโย) 40 หรือบุคคลเหล่านั้น เราก็นำใจของเรากลับเข้ามาหยุดนิ่งอยู่ภายใน ให้ใจอยู่ กับเนื้อกับตัว ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก เราไม่มีเวลามากพอที่จะเสียเ
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการหยุดนิ่งในจิตใจ และการที่เราไม่ควรเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ การรู้เท่าทันจิตใจของตนเอง และการปล่อยวาง สิ่งเหล่านี้จะทำให้ใจเราโปร่งเบาและเข้าถึงธรรมได้ง่ายขึ้น นอกจากน
การเลิกจองเวรในพุทธธรรม
29
การเลิกจองเวรในพุทธธรรม
29 รวมพระธรรมเทศนา ๔ ท่ามกลางพุทธบริษัท หญิงนั้นได้อุ้มบุตรเข้าไปหาพระ พุทธองค์ วางบุตรลงแทบพระบาท กราบทูลว่า “ข้าพระองค์ขอถวายบุตรนี้แด่พระองค์ ขอ พระองค์ได้โปรดประทานชีวิต ให้แก่บุตรของข้า พระองค์ด้
ในบทนี้เสนอเรื่องราวของหญิงผู้ถวายบุตรแด่พระพุทธองค์และนางยักษิณีที่ไม่สามารถเข้าไปในวัดได้ พระพุทธองค์ตรัสสอนให้เลิกจองเวรกัน เช่นเดียวกับการที่งูและพังพอนต่อสู้กันตลอดเวลา การผูกโกรธและอาฆาตทำให้เรา
พระธรรมเทศนาและการปกครองของพระเจ้าพรหมทัต
65
พระธรรมเทศนาและการปกครองของพระเจ้าพรหมทัต
65 รวมพระธรรมเทศนา ๔ ที่โปรดปรานของพระเจ้าพรหมทัตแห่งกรุงพาราณสี ได้ เป็นม้ามงคลคู่บารมีของพระเจ้าแผ่นดิน พระราชาทรง ตั้งเราให้อยู่ในฐานะสหายของพระองค์ ในครั้งนั้น พระราชาได้ให้ข้าวสาลีที่เก็บไว้ อย่า
เนื้อหาพูดถึงพระเจ้าพรหมทัตผู้ปกครองกรุงพาราณสี มีความหรูหราและบารมีมาก พระราชาประสบปัญหาเกี่ยวกับการรุกรานจากเจ้าเมืองทั้งเจ็ด และได้เรียกอำมาตย์มาเพื่อหาทางออกในการศึกครั้งนี้ นำไปสู่การหารือเกี่ยวก
ธรรมะเพื่อประช: ครุกรรม (๒)
24
ธรรมะเพื่อประช: ครุกรรม (๒)
ธรรมะเพื่อประช ครุกรรม (๒) ๒๓ หยาบช้า ประกอบด้วยความหลงผิด คิดปลงพระชนม์พระสัมมา สัมพุทธเจ้า ได้ลงมือทำร้ายพระองค์ท่านจนกระทั่งห้อพระโลหิต เหมือนอย่างที่พระเทวทัตกลิ้งก้อนหินใส่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทำใ
เนื้อหากล่าวถึงการกระทำที่ถือเป็นอนันตริยกรรมและอันตรายต่อชีวิตในสัมปรายภพ การทำสังฆเภทที่ทำให้พระสงฆ์แตกแยก สงฆ์ควรยึดหลักความสามัคคีและพระธรรมวินัยเพราะเป็นสิ่งที่ช่วยสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้กับพร
การบรรลุธรรมของมหาเสนเทพบุตร
455
การบรรลุธรรมของมหาเสนเทพบุตร
ธรรll เส้นทาง จอมปราชญ์ (๒) ๔๕๔ ครั้งแรกที่ได้รับรู้ มหาเสนเทพบุตรปฏิเสธถึง ๓ ครั้ง เนื่องจากยังไม่รู้ถึงหน้าที่ของตัวเอง เมื่อมิอาจจะเลี่ยงได้จึง กล่าวขึ้นว่า หากลงไปเกิดแล้วขอให้มีปัญญาสามารถแก้ปัญห
เนื้อหาเกี่ยวกับการที่มหาเสนเทพบุตรปฏิเสธอย่างแรกๆ ก่อนที่จะเข้าใจหน้าที่ของตนในการลงมาเกิดเพื่อที่จะมีปัญญาในการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ รวมถึงการเข้าร่วมประชุมสงฆ์เพื่อดูแลพระศาสนา และบทสนทนาระหว่างพระอรหัน
เส้นทางจอมปราชญ์ (๔)
477
เส้นทางจอมปราชญ์ (๔)
เส้นทางจอมปราชญ์ (๔) ๔๗๖ ผู้ประเสริฐ พระองค์เจรจาไปเถิด อาตมภาพปรารถนาจะฟัง” พระยามิลินท์จึงมีดำรัสว่า “ข้าพเจ้าเจรจาแล้ว พระคุณเจ้าฟัง เอาเถิด” พระนาคเสนก็ตอบว่า “อาตมภาพก็ฟังแล้ว” พระ ราชาตรัสถามว่า
ในการสนทนา พระยามิลินท์และพระนาคเสนได้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการแสวงหาความรู้จากผู้มีปัญญา การมีคำถามแสดงถึงความปรารถนาเรียนรู้ ซึ่งจะช่วยให้มีปัญญาสว่างไสว และสามารถเป็นยอดกัลยาณมิตรไ
ธรรมะเพื่อประชาชน: เส้นทางจอมปราชญ์
484
ธรรมะเพื่อประชาชน: เส้นทางจอมปราชญ์
ธรรมะเพื่อประชาช เส้นทางจอมปราชญ์ (๕) ๔๘๓ ขึ้นว่า “พระองค์เป็นกษัตริย์สุขุมาลชาติ อุตส่าห์เสด็จมาสู่ บุญสถานบริเวณนี้ในเวลาเที่ยงวัน คงได้รับความลำบากพระ วรกายมากพอสมควร พระองค์เสด็จด้วยพระบาทเปล่าหรื
ในบทสนทนานี้ พระยามิลินท์กล่าวถึงการเสด็จมาทางรถและพระนาคเสนตั้งคำถามถึงความหมายของคำว่า 'รถ' โดยได้มีการถามไปถึงองค์ประกอบต่าง ๆ ของรถ เช่น ล้อ เพลาฯลฯ ทำให้พระยามิลินท์ต้องชี้แจงถึงคำว่า 'รถ' ว่าเป็
เส้นทางจอมปราชญ์ (๕)
485
เส้นทางจอมปราชญ์ (๕)
เส้นทางจอมปราชญ์ (๕) ៤៨៤ เสนจึงแก้ว่า “มหาบพิตร อาตมาก็เหมือนกัน ที่บอกว่าชื่อ นาคเสน ก็ไม่ได้มุสา อาศัยอาการ ๓๒ ของอาตมาประกอบ กันเข้า จึงมีบัญญัตินามปรากฏว่า นาคเสน” พระเจ้ามิลินท์ได้ฟังดังนั้น รู้ส
ในเส้นทางจอมปราชญ์นี้ พระนาคเสนอธิบายให้พระเจ้ามิลินท์เข้าใจถึงการทำกรรมดีและกรรมชั่วทั้งทางกาย วาจา และใจ โดยกล่าวว่าผลกรรมจะติดตามเราตลอดเหมือนเงาที่ติดตัว นอกจากนี้ยังเน้นว่าการศึกษาวิชชาธรรมกายจะท
การบูชาบุคคลในพระพุทธศาสนา
490
การบูชาบุคคลในพระพุทธศาสนา
ธรรมะเพื่อประชา เส้นทางจอมปราชญ์ (5) ៤៨៩ การบูชาบุคคลที่ควรบูชา เป็นมงคลอันสูงสุดในทาง พระพุทธศาสนา บุคคลที่ควรบูชานั้นได้แก่บิดามารดา ครูบา อาจารย์เป็นต้น ท่านเหล่านั้นจัดเป็นปูชนียบุคคล จนกระทั่งถึง
การบูชาบุคคลที่ควรบูชาในพระพุทธศาสนาจะนำไปสู่มงคลอันสูงสุด โดยเริ่มจากบิดามารดาและครูบาอาจารย์ จนถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งทำให้เกิดความบริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสไปสู่นิพพาน การบูชาทั้งด้วยวัสดุและการป